ورزش کشتی گیله مردی در فهرست آثار ملی کشور به عنوان یک اثر معنوی به ثبت رسید . |
به گزارش امور فرهنگی و ارتباطات اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گیلان،
در چهارمین همايش شوراي عالي سياستگذاري ثبت ميراث فرهنگي کشور ورزش کشتی گیله مردی در فهرست آثار ملی کشور به عنوان یک اثر معنوی در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس(میراث معنوی) ثبت گردید .
کشتی گیله مردی از ورزشهای باستانی گیلان است که رد پایش از قرن چهارم هجری در تاریخ کشورمان برجای مانده است. نحوه ی برگزاری کشتی گیله مردی اینگونه بوده: یکی دو روز پیش از برگزاری مسابقه با ساز و نقاره به دوستداران این ورزش بومی اطلاع می دادند تا پهلوانان و کسانیکه مایل بودند در این مسابقه شرکت کنند و جایزه مسابقه را تعیین می کردند که شامل حیوانات اهلی بخصوص گاو نر(ورزا) بود.
نحوه ی به میدان آمدن کشتی گیران:
کشتی گیران غالباً بصورت گروهی وارد میدان می شوند و لاسپاره می پوشیدند که نشانه آمادگی شان برای گرفتن کشتی و نوعی حریف طلبیدن بود و معمولاً هر گروهی یک بزرگتر یا میداندار دارد ؛که آماده ی برگزاری آیین نیایش می شوند.
در ابتدا فرد میدان دار رو به جنوب (قبله) می پرد تا آمادگی جسمانی خودرا نشان دهد و سعی می کند پاها را به دستها نزدیک کند.سپس به ترتیب همه گروه اینکار را انجام می دهند و دوباره نظم گرفته و رو به شرق می پرند{مرقد امام رضا(ع)}و ادای احترام می کنند. در مرحله آخر نیایش میدان دار با کسب اجازه از مسئول برگزاری مسابقات ،رخصت طلبیده و با گروهش به یک قسمت از اطراف میدان کشتی رفته و می نشیند.
در اهمیت نیایش همین بس که همه ی کشتی گیران ،حتی سر پهلوان باید این مرحله را بگذرانند.
هر کشتی گیری هماورد خودر ا با زدن دو کف دست در جلوی کشتی گیر دیگر به مبارزه دعوت می کند.
فنون کشتی گیله مردی: سیبیل توکی، پسا لنگ ، تک موشت ، سر جیگیر، سرفوشان، دس به لنگ ، دس به چکره ، ران پوشی.
برنده به کسی گفته می شود که به غیر از کف پاها کلیه اعضای بدنش نباید با زمین ارتباط برقرار کند.
سابقه کشتی گیله مردی مربوط به هزاره های کهن است.مقدسی در احسن التقاسیم در قرن چهارم هجری می نویسد:ایشان(گیلکان) در آن دشت هفته بازارها دارند ،برای هر دیه یک روز نهاده اند.پس از پایان بازار زنان ومردان به جایگاه کشتی گرفتن{کشتی گیران}روند داور درآنجا بر نشسته،طنابی بدست گرفته هرکس پیروز شود گره ای برآن می بندد". سید ظهیرالدین مرعشی در کتاب گیلان و دیلمستان می نویسد"چنانچه رسم مردم دیلم است که جوانان روغن بر خود بمالند و فراغت می جویند و غذاهای لذیذ می نوشندو از گوشت وروغن و عسل و مثل هذا تا قوی گردند و زور زیاده شوند تا چون با دیگری در آویزند کشتی گیرند، مقاومت توانند کرد وآن را داشت می نامند". کشتی گیله مردی را در گذشته موشتی کشتی (کشتی همراه با ضربات مشت) می نامیدند.
این ورزش پیشنهادی از سوی حوزه فرهنگی و پژوهشی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گیلان در فهرست میراث فرهنگی ناملموس (میراث معنوی) کشور در همایش ملی ثبت آثار تاریخی ، معنوی و طبیعی کشور که از پنجم تا هشتم دی ماه سالجاری در قشم برگزار شد به ثبت رسید.
قابل ذکر است از 26 اثر پیشنهادی اداره کل در این همایش 25 اثر در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسئول امور فرهنگی و ارتباطات
ارسال خبر در تاریخ ۱۳۹۰/۱۰/۲۶
آخرین تغییر توسط ايما رضايي در تاریخ ۱۳۹۰/۱۰/۲۶ و ساعت 9:39 AM
بازگشت



